مجمع وبلاگ نویسان شهرستان کازرون

پاتوقی برای تبادل اندیشه و انتشار و مطالب وبلاگ نویسان شهرستان کازرون

مجمع وبلاگ نویسان شهرستان کازرون

پاتوقی برای تبادل اندیشه و انتشار و مطالب وبلاگ نویسان شهرستان کازرون

تبلیغات
Blog.ir بلاگ، رسانه متخصصین و اهل قلم، استفاده آسان از امکانات وبلاگ نویسی حرفه‌ای، در محیطی نوین، امن و پایدار bayanbox.ir صندوق بیان - تجربه‌ای متفاوت در نشر و نگهداری فایل‌ها، ۳ گیگا بایت فضای پیشرفته رایگان Bayan.ir - بیان، پیشرو در فناوری‌های فضای مجازی ایران
آخرین نظرات
  • ۸ دی ۹۳، ۱۵:۰۰ - انجمن متخصصین کازرون
    ممنون
نویسندگان
پیوندها
وبلاگ ذاکرالحسین نوشت:هفته اول ماه محرم که به نام هفته امر به معروف و نهی از منکر نامگزاری شده است بسیار با مسمی و دارای آثار ماندگار در عرصه اجتماعی جمهوری اسلامی می­باشد، زیرا که این اقدام در واقع ناشی از تفکر و باور شیعه است که قیام عاشورا و نهضت خونین اباعبدا...الحسین(ع)، آنچنان با دو فریضه امر به معروف و نهی از منکر عجین گردیده که ذکر هر کدام، دیگری را در اذهان تداعی می­کند، زیرا که امام حسین(ع) به هنگام حرکت از مدینه به سوی مکه در وصیتنامه­ای که نگاشت و با مهر خویش ممهور ساخت و تحویل برادرش محمد حنفیه داد، این نکته اساسی را مورد توجه قرار داد ”و انّی لم اخرج اشراً و لا بطراً و لا مفسداً و لا ظالماً و انّما خرجت لطلب الاصلاح فی امة جدی، ارید ان آمر بالمعروف و انهی عن المنکر و اسیر بسیرة جدی و ابی علی بن ابی­طالب (مقتل خوارزمی ج 1 ص 188) و من نه از روی خودخواهی و یا برای خوشگذرانی و نه برای فساد و ستمگری از مدینه بیرون می­آیم، بلکه هدفم از این مسافرت امر به معروف و نهی از منکر می­باشد و مقصدم از این حرکت اصلاح امت و احیاء سنت جدم و راه روش پدرم علی ابن ابی­طالب می­باشد.“

وبلاگ ذاکرالحسین نوشت:هفته اول ماه محرم که به نام هفته امر به معروف و نهی از منکر نامگزاری شده است بسیار با مسمی و دارای آثار ماندگار در عرصه اجتماعی جمهوری اسلامی می­باشد، زیرا که این اقدام در واقع ناشی از تفکر و باور شیعه است که قیام عاشورا و نهضت خونین اباعبدا...الحسین(ع)، آنچنان با دو فریضه امر به معروف و نهی از منکر عجین گردیده که ذکر هر کدام، دیگری را در اذهان تداعی می­کند، زیرا که امام حسین(ع) به هنگام حرکت از مدینه به سوی مکه در وصیتنامه­ای که نگاشت و با مهر خویش ممهور ساخت و تحویل برادرش محمد حنفیه داد، این نکته اساسی را مورد توجه قرار داد ”و انّی لم اخرج اشراً و لا بطراً و لا مفسداً و لا ظالماً و انّما خرجت لطلب الاصلاح فی امة جدی، ارید ان آمر بالمعروف و انهی عن المنکر و اسیر بسیرة جدی و ابی علی بن ابی­طالب (مقتل خوارزمی ج 1 ص 188) و من نه از روی خودخواهی و یا برای خوشگذرانی و نه برای فساد و ستمگری از مدینه بیرون می­آیم، بلکه هدفم از این مسافرت امر به معروف و نهی از منکر می­باشد و مقصدم از این حرکت اصلاح امت و احیاء سنت جدم و راه روش پدرم علی ابن ابی­طالب می­باشد.“

هفته اول ماه محرم که به نام هفته امر به معروف و نهی از منکر نامگزاری شده است بسیار با مسمی و دارای آثار ماندگار در عرصه اجتماعی جمهوری اسلامی می­باشد، زیرا که این اقدام در واقع ناشی از تفکر و باور شیعه است که قیام عاشورا و نهضت خونین اباعبدا...الحسین(ع)، آنچنان با دو فریضه امر به معروف و نهی از منکر عجین گردیده که ذکر هر کدام، دیگری را در اذهان تداعی می­کند، زیرا که امام حسین(ع) به هنگام حرکت از مدینه به سوی مکه در وصیتنامه­ای که نگاشت و با مهر خویش ممهور ساخت و تحویل برادرش محمد حنفیه داد، این نکته اساسی را مورد توجه قرار داد ”و انّی لم اخرج اشراً و لا بطراً و لا مفسداً و لا ظالماً و انّما خرجت لطلب الاصلاح فی امة جدی، ارید ان آمر بالمعروف و انهی عن المنکر و اسیر بسیرة جدی و ابی علی بن ابی­طالب (مقتل خوارزمی ج 1 ص 188) و من نه از روی خودخواهی و یا برای خوشگذرانی و نه برای فساد و ستمگری از مدینه بیرون می­آیم، بلکه هدفم از این مسافرت امر به معروف و نهی از منکر می­باشد و مقصدم از این حرکت اصلاح امت و احیاء سنت جدم و راه روش پدرم علی ابن ابی­طالب می­باشد.“

 

آری؛ امر به معروف و نهی از منکر روش انبیاء و شیوه صلحا و فریضه بزرگ الهی است که سایر فرایض به وسیله آن بپا داشته می­شود و در پرتو آن راه­ها امن، کسب ها حلال، حقوق افراد تامین و زمین­ها آباد می­گردد، از دشمنان انتقام گرفته می­شود و کارها در مسیر صحیح قرار می­گیرد.

 

ولی متاسفانه جایگاه این دو فریضه مهم و سازنده در جامعه خالی و اجرا و عمل به آن مغفول مانده بود، تا این که در سال 1372، به جهت ضرورت و تبیین جایگاه این دو فریضه، مقام معظم رهبری دستور تشکیل ستادی با عنوان ”احیای امر به معروف و نهی از منکر“ صادر فرمودند و در همان سال، هفته اول محرم الحرام را با عنوان هفته امر به معروف و نهی از منکر نامیدند.

 

ضرورت ترویج و  به ثمر رساندن فریضه امر به معروف و نهی از منکر در جامعه اسلامی آن قدر با اهمیت بود که هنگام تدوین قانون اساسی جمهوری اسلامی، در هشتمین اصل آن به این امر مهم پرداخته و به استناد آیه 71 سوره مبارکه توبه ”والمومنون و المومنات بعضهم اولیاء بعض یأمرون بالمعروف و ینهون عن المنکر“ آن را به عنوان یک اصل مطرح کرده است؛ مبنی بر این که: ”در جمهوری اسلامی ایران دعوت به خیر، امر به معروف و نهی از منکر وظیفه­ای است همگانی و متقابل بر عهده مردم نسبت به یکدیگر، دولت نسبت به مردم و مردم نسبت به دولت، شرایط و حدود و کیفیت آن را قانون معین می­کند“ که این کار در تاریخ کشور و در بعد قانون­گذاری بی­سابقه بوده است.

 

با توجه به آیه 104 سوره آل عمران که می­فرماید: ”و لتکن منکم امة یدعون الی الخیر و یامرون بالمعروف و ینهون عن المنکر و اولئک هم المفلحون-و باید که از شما جماعتی باشند که خلق را به خیر و صلاح دعوت کنند و امر به نیکوکاری و نهی از بدکاری کنند، و این­ها (که واسطه هدایت خلق هستند) رستگار خواهند شد.

 

در عین حالی که امر به معروف و نهی از منکر یک وظیفه همگانی است، با توجه به مفاد آیه فوق،باید عده­ای در این امر پیشتاز باشند تا این وظیفه الهی روی زمین نماند و جامعه به صلاح و سداد و رستگاری برسد.

 

بنابراین بر مومنین است که با تمام  تلاش و نهایت اخلاص از بی­تفاوتی پرهیز نموده و با توجه به شرایط و مراحل وجوب امر به معروف و نهی از منکر، خوبی­ها را ترویج و بدی­ها را از جامعه اسلامی دور سازند و با اتحاد و برادری برای اقامه خوبی­ها و اصلاح امور مردم جهان و پالایش جوامع انسانی از فسق و فجور و شرک و ظلم و ستم قیام به امر به معروف و نهی از منکر نمایند.

 

طبیعی است که اولویت این اقدام خداپسندانه(امر به معروف و نهی از منکر) اول شامل خود و جامعه و کشور اسلامی خود است، تا امتی نمونه و الگویی جذاب و تاثیرگذار برای جوامع دیگر باشیم.

 

یقیناً اگر مردم شریف و مومن در برابر رواج بدی­ها، کژی­ها و پلشتی­ها، بایستند و تحمل ننمایند و معترض شوند، مسئولین مربوطه را به چالش بکشند و خلاف­ها را هرچند کوچک برنتابند و بطور لسانی(حداقل) نهی و از معروف­ها و خوبی­هایی که به آن عمل نمی­شود امر نمایند، به امنیت و آرامش و عدالت اجتماعی بیشتر و وضع مطلوب­تر از این که هست می­رسیم و اگر خدای نخواسته به بی­تفاوتی روی آوریم، به من چه و به تو چه؟ و دست روی کلاه خودت باشد تا باد نبرد، پیشه سازیم، به وضع بدتر از آن چه هست می­رسیم و بدها و بدترها و بی­رحم و مروت­ها بر ما حاکم می­شوند و چیزی از اسلام جز ظاهری، شعاری و پوسته­ای نمی­ماند.

 

همانطور که در سال 61 هجری یعنی بعد از قریب نیم قرن از رحلت پیامبراعظم(ص) اسلام ناب به تدریج رنگ باخت و اسلام اموی یعنی اسلام زر و زور و تزویر، اسلام وارونه بر مردم حاکم شد و اشرار و دغلبازان و دنیاخواهان بی­رحم و مروت بر جوامع اسلامی سلطه پیدا کردند؛ ظلم و زور و تزویر و دنیاطلبی جای عدالت، صداقت و اخلاص رااشغال کرد. امام معصوم و عادل و عالم منزوی شده، ناکثین و قاسطین و مارقین از هر طرف بر آن پاکان و نیکان هجوم آوردندو هر روز عرصه را بر آنان تنگ و تنگ­تر می­کردند؛ تا این که امام معصوم حضرت اباعبدا...الحسین(ع) برای نجات اسلام ناب محمدی(ص)، و پالایش آن از اسلام اموی قیام کردند و از جان و مال و فرزندان و همه در این راه گذشتند.

 

بنابراین حسینی بودن، صرفاً به عزاداری، سینه زنی و گریه و ندبه و نذر و ... نیست. حسینی بودن از مال و جان و حتی گاه از آبرو گذشتن است و همه را فدا کردن است. در برابر ناملایمات، ظلم و تعدی، فساد و بی­بند و باری، رشوه­خواری، رابطه­بازی، دزدی، پایمال کردن بیت­المال، کم­کاری و ... بی­تفاوت نبودن است. طبق قانون تذکر دادن، اعتراض کردن، شاکی شدن نسبت به مظاهر فسق و فجور و بی­بندباری و تقلیدهای کورکورانه و  به سبک زندگی بیگانگان، فاسقان ... تحمل نکردن و با منطق و مهربانی و زبانی لین تذکر دادن است.

 

مطالبه عمل به قانون و مطرح کردن قوانین پویای مغفول مانده است.

 

همه در برابر ناهنجاری­های موجود مسئولیم، عده­ای با سکوتشان، عده­ای با کتمان کردن خلاف­هایی که دیده­اند و یا شاهد آنند، عده­ای با نگفتن­هایشان، عده­ای با مماشاتشان، عده­ای با شریک دزد و رفیق قافله بودن­شان، عده­ای با عدم مدیریت­ درست­شان، عده­ای با ناتوانی­ها

 

 

 

و نالایق و بی­عرضه بودن­شان و... عده­ای با ساخت و پاخت­شان و وارد معامله شدن با خلافکاران، عده­ای با باندبازی­ها و گروه­گرایی افراطی­شان، عده­ای با نان قرض هم دادنشان و ... در این وضعیت عده­ی قلیلی هم که می­خواهند به وظیفه دینی­شان عمل کنند، می­خواهند حسینی باشند  در جامعه اسلامی مظلوم می­مانند، تحقیر می­شوند، راه به جایی نمی­برند و مورد ظلم در قضاوت نا بجای افراد واقع می­شوند، مثلاً آمران به معروف و ناهیان از منکر که مخلصانه در این میدان وارد می­شوند، این همه کار خوب می­کنند، با مهربانی و ادای احترام و زبان لین تذکر می­دهند، اگر در بین صدها نفر یک نفر از روی نادانی یا در برابر هتاکی و ناسزا، تاب نیاورد و عکس­العمل تندی از خودنشان دهد، همان را تابلو می­کنند و دوست و دشمن آن را پتک کرده بر سر آمرین و ناهیان می­کوبند و از هه بدتر و ظلم بی­حساب­تر، همین اتفاقی که در اصفهان افتاده، که یقیناً هیچ انسان مومن و متدین، آگاه و فهمیده و عاقلی دست به چنین جنایتی نمی­زند، حتی هیچ احمقی چنین کاری نمی­کند. چون معلوم است که علاوه بر آن که کار شیطانی و باعث خشم خدای متعال می­شود، نفع و سودش فقط برای دشمنان این مردم و این مملکت امام زمانی است.

 

و بعد شاهدیم که دشمنان قسم­خورده و برخی خودفروخته های فراری و متاسفانه برخی افراد بی­بصیرت یا مغرض داخلی، این کار جنایتکارانه به دست عوامل  خودفروخته و آلت­دست بیگانه و احمق را چماق کرده بر سر متدینین و آمران به معروف و ناهیان از منکر می­کوبند تا این فریضه سازنده الهی در جامعه گسترش نیابدو همچنان بر زمین بماند تا دشمنان بهتر بتوانند به ترویج فسق و فجور و ترویج بی­بند و باری و بی­حجابی بسیار زشت بپردازند وگرنه چطور ممکن است، زمانی که موضوع امر به معروف و نهی از منکر و حمایت قانونی از آمرین و ناهیان در مجلس و قوه قضاییه پیش می­آید و در شرف رسیدن به هفته احیاء امر به معرف ونهی از منکر و فرا رسیدن محرم که ماه جوشش شور و شعور و عشق و غیرت و درس گرفتن از مکتب سرور آزادگان حضرت سیدالشهداء حسین بن علی ع است، چنین جنایتی انجام شود، جز این که حساب شده باشد و از دشمنان دین و مملکت و ملت شریف شیعه ایران دستور گرفته باشندو همان­ها که فتنه 88 را در خارج و ایادی آن­ها در داخل برنامه­ریزی کردند و راه انداختند و در روز عاشورا به هیئات­ها و عزادارن حسینی حمله کردند و برای همیشه خودشان را خفیف و خوار و روسیاه نمودند.

 

هیئات­ها و عزادارن حسینی به هوش باشند، صحنه و عرصه امر به معروف و نهی از منکر را فراموش نکنند و این انحرافی که نباید در سیاست وارد شوند را برنتابند، اگر عزادارن حسینی مدافع ارزش­های اسلامی، جمهوری اسلامی و پیرو حسین زمان یعنی امام خامنه­ای  مد ظله العالی نباشند و در این راه پیشتاز ی  ننمایند پس از چه کسانی باید توقع داشت، زیرا که این انقلاب و نظام جمهوری اسلامی برخاسته و ثمره انقلاب امام حسین(ع) است و در طول همان قیام و انقلاب بوده و هست و رهبر عزیز و عظیم­الشان ما، ولی امر مسلمین هم از تبار حسین و از شاگردان برومند مکتب حسینی و نایب­الامام می­باشد و این راه همان راه حسین است. و ما که دو حسین نداریم، یکی سیاسی، قیام­گر، انقلاب­گر، مرد میدان و دیگری فقط اهل گریه و ندبه و دعا و ذکر. هیاتهای حسینی متوجه باشندکه بعضی بدنبال این هستند که عزاداری را از محتوای سازنده ،پویا وحرکت آفرین تهی کنندوبا یادشهیدان ودعا برای موفقیت جمهوری اسلامی وشیعیان مظلوم جهان و سلامتی رهبرعزیزوفرج امام زمان وشکست وخذلان دشمنان اسلام  وقدرتهای سلطه جومخالفت میکنند به بهانه ی اینکه نباید عزای امام حسین ع راسیاسی کرد ،در واقع در پی ترویج اسلامی که برای سلطه­جویان و استعمارگران خطری و ضرری نداسته باشد، هستند، باید مواظب اینگونه مرفهان بی درد وخود باخته و نفوذ آنها در هیاتهای عزاداری بود . رهبرمعظم انقلاب فرمودند.. هیاتها نمی­توانند سکولار باشند، هرکس علاقه مندبه امام حسین ع است،یعنی علاقه مندبه اسلام سیاسی است ،اسلام مجاهد است،اسلام مقاتله است،اسلام خون دادن است،اسلام جان دادن است،ومعنای اعتقاد به امام حسین این است .

موافقین ۰ مخالفین ۰ ۹۳/۱۱/۰۳
وبلاگ نویس کازرونی

نظرات  (۰)

هیچ نظری هنوز ثبت نشده است

ارسال نظر

ارسال نظر آزاد است، اما اگر قبلا در بیان ثبت نام کرده اید می توانید ابتدا وارد شوید.
شما میتوانید از این تگهای html استفاده کنید:
<b> یا <strong>، <em> یا <i>، <u>، <strike> یا <s>، <sup>، <sub>، <blockquote>، <code>، <pre>، <hr>، <br>، <p>، <a href="" title="">، <span style="">، <div align="">
تجدید کد امنیتی